Error message

Deprecated function: The each() function is deprecated. This message will be suppressed on further calls in menu_set_active_trail() (line 2405 of /var/www/vhosts/fechten-homburg.de/includes/menu.inc).

Historia popularnych instrumentów dętych

Strona domowa

Większość instrumentów, zwłaszcza z grupy instrumentów dętych miewa swoją historię związaną z wojskiem lub rycerstwem. Stosowano je do przestrzegania przed wrogiem, zwabiania albo płoszenia zwierzyny, świętowania zwycięstwa bądź opłakiwania porażki.

Gra na saksofonie
Author: Louis Evans
Source: http://www.flickr.com
W późniejszym czasie ich rola zmieniła się aby po rozmaitych modyfikacjach stawały się częściami integralnymi orkiestry bądź zespołu muzycznego. Najbardziej charakterystycznym przykładem tej przemiany są trąbki.



Pierwsze trąbki (możesz wybrać i zamówić online: niedrogie trąbki), wywodzące się z archaicznych instrumentów blaszanych, z wyglądu bardziej przypominały obecny róg, ponieważ nie posiadały zaworów a tym samym miewały bardzo małe możliwości melodyczne. Nadawały się tylko do odgrywania fanfar. Przez wieki ulepszano je systematycznie, aż na początku XIXw. trąbki otrzymały nareszcie wygląd taki jak teraz. Lecz obecnie nie jest to instrument o wielkich walorach akustycznych. Stanowią uzupełnienie w orkiestrach, rzadziej w zespołach muzycznych.

Suzafony to instrumenty dęte blaszane. Są to trochę zmodyfikowane helikony o stosunkowo dużej czarze głosowej, która dlatego właśnie znajduje się nad głową instrumentalisty. Z powodu tej właśnie dużej czaszy, w orkiestrach dętych, gdzie najczęściej są stosowane suzafony, są one nazywane słonecznikami. Pierwotne suzafony zostały skonstruowane pod koniec XIXw. Poza szerokim zastosowaniem w orkiestrach dętych, suzafony są wykorzystywane również w orkiestrach tanecznych, dixielandowych oraz w muzyce jazzowej. Tenorhorny natomiast są to zmienione buglehorny, które pojawiły się we Francji tak samo w XIXw. Ich polska nazwa brzmi sakshorn tenorowy. Tak jak wcześniej opisany instrument, tenorhorny też kończą się sporej wielkości otworem, ale nie musi być umiejscowiony aż nad głową trzymającego. Reszta części instrumentu stanowią ustnik, przechodzący w rurę ustnikową, wentyle wraz z krąglikami do strojenia każdego z nich, krąglik strojeniowy główny, część przeznaczona na kciuk oraz dźwięcznik. Tenorhorny były używane już w pruskiej kawalerii od początku XIXw. Najmniej znane są saksony, o których trudno jest wyszukać jakiekolwiek informacje, tak w sieci, jak również w specjalistycznych pismach.

Kupisz tu mnóstwo innych ofert instrumentów - niedrogie tenorhorny